Olah,
Ik ben Hymke Hofmans, de fotograaf van Kiekjes van Hymke.
Inmiddels 28 jaar en geboren en getogen in Geertruidenberg en nu woonachtig te Kruisland. Misschien heb je er nog nooit van gehoord, maar het ligt tegen Roosendaal aan. Een echte Brabantse fotograaf dus.
Ik vind het heerlijk om jouw mooie gezin vast te leggen. Van zwangerschapsshoot naar newbornshoot en van feestje naar gezinsshoot. Ook voor een portret van de kinderen ben je bij mij op het juiste adres. Ik help je met liefde met het vastleggen van jouw verhaal.
Naast fotograaf, ben ik de vrouw van een geweldige man en de trotse moeder van Teun (okt 2022) en Loes (aug 2024). Ook werk ik met veel liefde in de zorg.
Sinds ik me kan herinneren ben ik al gefascineerd door foto's, bij mijn oma's en opa's in de fotoboeken kijken tot stiekem het fotorolletje van mijn ouders opschieten...
Later via de Nintendo DS foto's maken met mijn beste vrienden op het schoolplein tot tientallen selfies tijdens een heerlijke stap avond.
Het onderwerp foto's heeft in 2020 een hele andere wending gekregen in mijn leven. Ben je benieuwd naar mijn verhaal? Lees dan hieronder verder.
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Mijn vader is juni 2020 overleden na een longoperatie, een tumor in zijn linker long die als een kurk op een wijnfles zat naar zijn onderste long kwab.
Na twintig dagen op de IC te hebben gelegen en drie operaties verder, kon de chirurg mijn vader niet meer helpen.
Dit is een hele heftige periode geweest in mijn leven want mijn vader en ik waren vier handen op een buik.
Tijdens het regelen van de uitvaart kwamen we er achter dat er alleen hele slechte, onder kin, wazige telefoon selfies waren van mijn vader zoals je hier ziet.
Ook hoorde ik na het overlijden van mijn vader dat hij uren wandelde met zijn blonde labrador Tanja en zelf ook graag fotografeerde.
Dit wist ik helemaal niet van mijn vader en dit kwam zo ontzettend hard bij mij binnen omdat tja... Ik ga zelf graag uren wandelen met onze labrador Hunter. Ik liep dan ook hele dagen met mijn telefoon in mijn handen, met de foto-app open om maar niets te missen. Tot grote ergernis van de mensen om mij heen.
Een week na het overlijden van mijn vader was ik jarig en kreeg ik van Luc (mijn vriend) een spiegelreflex camera (een Canon EOS 2000D met de Canon 18-55mm lens om precies te zijn). Nou gelukkiger dan dit kon je mij echt niet maken. Dit was een schot in de roos!
Hij sprak de tekst uit "dit cadeau is er zodat er wel mooie foto's zijn later en zodat ik die telefoon niet zoveel meer zie" #hierbrakik
En nu sta ik hier en maak ik van mijn passie en mijn uit de hand gelopen hobby mijn baan, naast mijn baan in de zorg. (ik hou niet zo van stil zitten... hihi)
Ik weet als geen ander hoe belangrijk foto's zijn en wil daarom voor iedereen de belangrijke momenten en liefde vastleggen en dit tastbaar maken.
Kiekjes van Hymke heb ik dus geheel te danken aan de twee belangrijkste mannen uit mijn leven en ben ze hier zo dankbaar voor.
Liefs,
Hymke
